Inloggen

Login

Hier kunt u inloggen op het platform om u in te schrijven voor een cursus. Uw gebruikersnaam en wachtwoord heeft u eerder in een e-mail ontvangen.
Heeft u nog geen account? Deze wordt automatisch aangemaakt als zich voor de eerste keer inschrijft voor een cursus.


Instagram Facebook

Door Maaike Kragting, MSc

Aan ons, fysiotherapeuten, wordt dagelijks gevraagd om het complexe samenspel van biopsychosociale factoren bij mensen met nekpijn te analyseren en te beïnvloeden. Maar hoe identificeer je de relevante factoren? En hoe breng je structuur aan in je analyse en prioritering in je behandeling?

Lees er meer over in deze blog!

Onderzoek laat zien dat fysiotherapeuten dit best lastig vinden (1, 2). Aan ons als fysiotherapeuten wordt gevraagd een uitspraak te doen over wie wel en wie niet herstelt. We hebben daar echter geen objectieve, valide voorspellers voor, maar moeten besluiten nemen op basis van het ‘best-case’ scenario. Nekpijn is wereldwijd, na lage rugpijn en schouderpijn, de meest voorkomende vorm van klachten die het (bewegend) functioneren beperkt (3). Aanhoudende nekpijn wordt in de meeste gevallen niet gekenmerkt door schade in weefsels, maar blijkt naast leefstijl- en fysieke factoren (uit conditie raken, functiestoornissen van de CWK), samen te hangen met psychologische factoren als cognities, angst, stress, beweeggedrag en passieve coping (4-8). Nekpijn is daarmee een complex probleem waarin zowel biomedische, psychologische als sociale factoren een rol spelen (4, 9, 10). Het betrekken van deze factoren bij de fysiotherapeutische diagnostiek en behandeling is dan ook van groot belang.

Cognities:           (Negatieve) gedachten en overtuigingen van mensen hebben over hun gezondheidsprobleem
Emoties:             Angst voor bewegen, depressie
Stress:               Ontregelende stress, hoge werkeisen
Beweeggedrag:   Repeterend / zittend werk 
Passieve coping:  De manier waarop iemand met zijn pijn omgaat is afwachtend, vermijdend of wordt buiten het eigen beïnvloedingsgebied neergelegd

Vaak kenmerkt ons handelen zich door een sterke biomedische reductie van het gezondheidsprobleem, terwijl biopsychosociale behandelingen de voorkeur hebben (5, 10). Om fysiotherapeuten te ondersteunen bij het toepassen van een biopsychosociale benadering van mensen met klachten over pijn en bewegend functioneren, heeft een Australische groep fysiotherapeuten en onderzoekers een Framework opgesteld (11).  De aanleiding om dit Framework te ontwikkelen was de ‘kloof’ die de ontwikkelaars constateerden tussen enerzijds de huidige evidence en de beschikbare richtlijnen en anderzijds het fysiotherapeutisch handelen bij een individuele cliënt in de dagelijkse praktijk.

Het zogenaamde ‘Musculoskeletal Clinical Translation Framework’  is een hulpmiddel dat probeert het gat te dichten tussen ‘weten’ en ‘doen’ en biedt handvatten om de invloed van verschillende factoren te wegen, laat relaties zien tussen factoren en helpt prioritering aan te brengen in de behandeling (11).

  1. Synnott A, O'Keeffe M, Bunzli S, Dankaerts W, O'Sullivan P, O'Sullivan K. Physiotherapists may stigmatise or feel unprepared to treat people with low back pain and psychosocial factors that influence recovery: a systematic review. J Physiother. 2015;61(2):68-76.
  2. Ali N, Thomson D. A comparison of the knowledge of chronic pain and its management between final year physiotherapy and medical students. Eur J Pain. 2009;13(1):38-50.
  3. Vos T, Flaxman AD, Naghavi M, Lozano R, Michaud C, Ezzati M, et al. Years lived with disability (YLDs) for 1160 sequelae of 289 diseases and injuries 1990-2010: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2010. Lancet. 2012;380(9859):2163-96.
  4. Edwards RR, Dworkin RH, Sullivan MD, Turk DC, Wasan AD. The Role of Psychosocial Processes in the Development and Maintenance of Chronic Pain. J Pain. 2016;17(9 Suppl):T70-92.
  5. Bier JD, Scholten-Peeters WGM, Staal JB, Pool J, van Tulder MW, Beekman E, et al. Clinical Practice Guideline for Physical Therapy Assessment and Treatment in Patients With Nonspecific Neck Pain. Phys Ther. 2018;98(3):162-71.
  6. Bier JD, Scholten-Peeters, G.G.M., Staal, J.B., Pool, J., Tulder, M. van, Beekman, E., Meerhoff, G.M. Knoop, J., Verhagen, A.P., . KNGF richtlijn nekpijn. Praktijkrichtlijn. Amersfoort: KNGF; 2016.
  7. Linton SJ. A review of psychological risk factors in back and neck pain. Spine (Phila Pa 1976). 2000;25(9):1148-56.
  8. Carroll LJ, Hogg-Johnson S, van der Velde G, Haldeman S, Holm LW, Carragee EJ, et al. Course and prognostic factors for neck pain in the general population: results of the Bone and Joint Decade 2000-2010 Task Force on Neck Pain and Its Associated Disorders. Spine (Phila Pa 1976). 2008;33(4 Suppl):S75-82.
  9. Walton DM, Carroll LJ, Kasch H, Sterling M, Verhagen AP, Macdermid JC, et al. An Overview of Systematic Reviews on Prognostic Factors in Neck Pain: Results from the International Collaboration on Neck Pain (ICON) Project. Open Orthop J. 2013;7:494-505.
  10. Gatchel RJ, Peng YB, Peters ML, Fuchs PN, Turk DC. The biopsychosocial approach to chronic pain: scientific advances and future directions. Psychol Bull. 2007;133(4):581-624.
  11. Mitchell T, Beales D, Slater H, O'Sullivan P. Musculoskeletal Clinical Translation Framework: From Knowing to Doing. Perth: Curtin Research Publications; 2017. Available from: http://hdl.handle.net/20.500.11937/58046.

Deze website maakt gebruik van cookies.
Door gebruik te maken van de website, geeft u ons toestemming voor het gebruiken van deze cookies. Lees hier de privacy verklaring.